ความเงียบสำหรับผมนั้น อาจจะมีหลายอย่างแต่ ที่ผมมองในมุมมองของตัวผมเอง
นั้น 2 อย่าง เอาเท่านั้นก่อนเรื่องนี้คุยกันยาวแน่ๆๆ 5555
คือการเงียบฟังเสียงตัวเอง ที่ผมได้มาคือหลังจากเจอวันที่สับสนวุ่นวายใจจนมัน
สุดดดดดดดดดดดดดดเอาไงดี เอาไงดีๆ...
ในที่สุดผมหยุดตัวเอง อยู่ตรงกลางห้องและฟังและที่ได้มาก็ คือการที่ผมเขียน
ข้อความสั้นๆ ออกมา3 ข้อและมันเป็นคำถาม ได้แก่ "ทำอะไร" "เป็นใคร" "ต้องการอะไร"
และผมก็ผ่านวันนั้นมา และจะให้นึกย้อนไปหรือ ถามว่าทำไมผมถึงเขียนคำพวกนี้ออกมา
ผมคงให้คำตอบไม่ได้แน่ชัดนัก แต่ที่แน่มันคือเสียงจากตัวผม
และความเงียบได้เข้ามา แล้วข้อความที่ตัวเองถามตัวเองในภาวะตอนนั้นผม
เขียนลงบนกระดาษแผ่นใหญ่ที่ผมใช้โน๊ตข้อความ มันยังคงอยู่และไม่ได้คิดว่า
จะทิ้งจะเก็บมันไว้อย่างนั้น5555555555555
อีกอย่างคือ ความเงียบฟังธรรมชาติ วันนั้นเป็นยายเย็น ที่อากาศดีท้องฟ้ามีเมฆ
ห้องผมได้ดูพระอาทิตย์ตกทุกวัน มันเป็นวันที่เงียบ หลังจากตื่นจากนอนกลางวันวันหยุด
แดดส่องเข้าทางประตูหลังห้อง เป็นกรอบแสงสี่เหลี่ยมเข้ามาบนที่นอนจนถึงผนัง
มันแสงจ้ามาก ผมนั่งบนเตียงนอนมองออกไปทางหลังห้องมองเห็น
พระอาทิตย์ยามเย็นกำลังจะตก ผมหยุดคิดทุกอย่างที่ผมได้ยินคือลมพัดมาเย็น
แดดอุ่น เสียงนก ที่ไม่คิดว่าจะเจอในเมืองกรุง และผมก็อยู่อย่างนั้นมันเหมือน
ผมมองเห็นเวลาค่อนเดินไปเรื่อยๆ จนพระอาทิตย์ตกไป และเดินออกไประเบียง
หลังห้อง รับลมจะเกิดเรื่อง อะ!!! ไอ้พวกเด็กแว้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มาทำซาวด์อินเจียเนียกันอีกแล้ว 55555555555555555555555555+
แต่ถ้าจะให้อธิบายแบบที่เป็นหลักการหรืออะไรที่มันกระชับได้ใจความกว่านี้
คงต้องใช้เวลาตอนนี้เอาแค่เหตุการณ์ที่ผมสัมผัสได้ และสันนิฐานว่าจะเป็น
ความเงียบที่ผมเข้าใจ ซึ่งหลายๆคนอาจมีมุมมองที่ชัดเจนกว่าผม หรือไม่
ผมอาจจะทั้งหมดก็เป็นได้ แล้วคุณหล่ะคิดว่าไง...
^^